Bölüm 1: Dört düşman
Bölüm 2: İlk düşman; Korku
Bölüm 3: İkinci düşman; Berraklık
Bölüm 4: Üçüncü düşman; Erk
don Juan: Düşmanların en acımasızıdır bu. Hiç bir zaman bütünüyle yenemeyeceğimiz bir düşman… Sürekli olarak savaşıp uzak tutmaya çalışmaktan başka yapılacak birşey yoktur.
Bölüm 1: Dört düşman
Bölüm 2: İlk düşman; Korku
Bölüm 3: İkinci düşman; Berraklık
don Juan: Düşmanların en güçlüsüdür erk. En doğal şey, ona boyun eğmektir. Öyle ya, o kimsenin buyruğunda değil midir erk!? Buyurur; kimi sakıncaları göze ala ala kendi yasalarını kendi yapar. Çünkü buyruk ondadır.
Bölüm 1: Dört düşman
Bölüm 2: İlk düşman; Korku
don Juan: Ulaşılması o denli zor olan zihin berraklığı korkuyu kovar, ama kör eder insanı aynı zamanda.
don Juan: Yenmesi güç, hain, korkunç bir düşmandır korku. Bütün yol boyunca saklanır, ummadığın yerlerde sinsi sinsi bekler seni. Eğer, onu karşında gördüğün zaman, kaçmaya başlarsan, unut artık bilgiye filan ulaşmayı.
Carlos Castaneda: Korkup kaçan kimseye ne olur?
“Carlos Castaneda’nın “don Juan’ın Öğretileri” kitabından değişiklik yapılmış alıntıdır” -kirpit
Carlos Castaneda (CC): Bilgi adamı olmak için insan ne yapmalıdır öyleyse?
don Juan (dJ): Dört doğal düşmanına meydan okuyup onları yenmelidir.
CC: Bu düşmanları yenen herkes bilgi adamı olur mu?
dJ: Hepsini yenen, herkes bilgi adamı olabilir.
Gaye’den eposta ile gelmiş, Yılmaz aracı oldu ne olduğu öğrenmeme. Arkadaşımla aynı duyguları paylaşıyorum ve ben de plazalarda tasma takmayı reddediyorum.
Televizyon izlerken birilerine bakıp da “Ya bu adam bu sığlıkla nasıl buralara kadar gelebilmiş” diye düşündüğünüz oldumu hiç?
Ya da işyerinizde sizinle aynı ya da daha üst aşamada bir görevde olan bazıları, sizde büyük bir şaşkınlık uyandırdı mı?; onlara bakıp “Bu cahillik, kendini bilmezlik nasıl fark edilmez?” diye iç geçirdiniz mi?
Justin Kruger ve David Dunning adlı iki ABD’li bu hissi çok yaşamış olacak ki, iki psikiyatri uzmanı, 10 yıl kadar önce bir teori ortaya attı:
Eğer eğitim amaçlı yurt dışına çıkıyorsan pasaport harcı ödememek senin kanuni hakkın. Azıcık inat, azıcık sabır ile gayet de dünyanın en pahalı har(a)ç soygununu aşabilirsin. Tek ihtiyacın olan şey; maymundan aptal, ülke adına iyi birşey yaptığını zannederek kanunsuzluk ile para ödetmeyi dayatan, okumuş cahil devlet memurlarına sabırla laf anlatma gücün. Yalnız karşısındaki memurun her dediğine emme basma tulumba gibi kafa sallayan, diğer bir deyişle koyun vatandaşsan bu harcı öpe öpe ödetirler, hiç uğraşma. İlk bilmen gereken şey; kanun! 492 sayılı Harçlar Kanunu, sayfa 17, Madde 85′de der ki; Continue reading…
Copyright © 2004–2009. All rights reserved.
RSS Feed. This blog is proudly powered by Wordpress and uses Modern Clix, a theme by Rodrigo Galindez.
