Archived entries for

Kara melek

Çook eski birine yazmıştım. Hikayenin başı da, sonu bundan ibaret;

Düne kadar her şeyim vardı
Her gece dua ediyordum sahip olduklarım için, var olduğum için
Tek bir boşluk seziyordum besbelli, onu da istedim
Onu da istedim ama böylesine acı çekeceğimi bilemedim
Sen misin buna yalnızca araç olan
Yoksa senin için mi bütün bunlar bilemiyorum

İster zaman yanlış olsun isterse mekan
Buna isteyen ilahi zekâ desin, isteyen aşk
Ben seninle uyuyorum, senin için uyanıyorum
Ama en çok merak ettiğim, kokundan ve teninden de çok;
Bakışların mı buna neden olan, yoksa benim yalnızlığım mı?

Yalnız başıma kalsam da, yanı başında yalnız kalsam da
Biliyorum sen de benim gibi bizi düşünüyorsun
Ama cesaret edemiyorsun mantığına karşı çıkmaya, kalbine teslim olmaya
Söyle ne zaman hazır olacaksın elimi tutmaya?

Durup bakmak

Bazı zamanlar olur, durmak gerekir. Bakmak gerekir hayata “neredeyim ben?” diye. Ne yapıyorum? İyidir bu duruşlar; hayata, evrene ve her şeye dair cevabı bilenler ya da sormayı bırakanlar için. Eğer mutluluksa anahtar kelime,  bazı diyarlarda kanunlarla bile sabitlenmişse mutluluk peşinde koşma hakkı, sorgulamak gerekir hangi yoldayım ve bu mudur benim aradığım diye.

Continue reading…



Copyright © 2004–2009. All rights reserved.

RSS Feed. This blog is proudly powered by Wordpress and uses Modern Clix, a theme by Rodrigo Galindez.